Διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός & Μηχανικός Υπολογιστών ΕΜΠ
Η πρόσφατη κινητοποίηση των εργαζομένων στις ΔΟΥ Αγρινίου και Μεσολογγίου, με τη συμπαράσταση επαγγελματικών και τοπικών φορέων, αναδεικνύει ένα ζήτημα που ξεπερνά τα όρια της φορολογικής διοίκησης. Αφορά το πώς αντιλαμβανόμαστε τον εκσυγχρονισμό του κράτους και, κυρίως τη θέση της ελληνικής περιφέρειας σε αυτόν.
Ως άνθρωπος που εργάζομαι επί σειρά ετών στον χώρο της τεχνολογίας και του ψηφιακού μετασχηματισμού, πιστεύω βαθιά ότι η ψηφιοποίηση του κράτους είναι αναγκαία. Οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες, η αυτοματοποίηση και η απλοποίηση των διαδικασιών μπορούν να μειώσουν τη γραφειοκρατία, να εξοικονομήσουν πόρους και να βελτιώσουν ουσιαστικά την καθημερινότητα των πολιτών και των επιχειρήσεων.
Υπάρχει, όμως, μια θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στον ψηφιακό εκσυγχρονισμό και στην αποδυνάμωση της δημόσιας παρουσίας στην περιφέρεια.
Η τεχνολογία υπάρχει για να φέρνει το κράτος πιο κοντά στον πολίτη, είτε αυτός ζει στο κέντρο της Αθήνας είτε στο Αγρίνιο, στο Μεσολόγγι, στον Βάλτο, στο Ξηρόμερο ή στην ορεινή Ναυπακτία. Δεν πρέπει να μετατρέπεται σε επιχείρημα για τη σταδιακή απομάκρυνση κρίσιμων αρμοδιοτήτων από τις τοπικές κοινωνίες.
Ο σχεδιασμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων για την κεντρικοποίηση φορολογικών υπηρεσιών, με μεταφορά αρμοδιοτήτων προς την Πάτρα, δημιουργεί εύλογες ανησυχίες. Το ζήτημα δεν είναι μόνο αν θα εξακολουθήσει να υπάρχει μια πινακίδα ΔΟΥ στο Αγρίνιο ή στο Μεσολόγγι. Είναι ποιες υπηρεσίες θα παρέχονται πραγματικά, με ποιο προσωπικό και με ποια δυνατότητα επίλυσης σύνθετων υποθέσεων.
Για έναν λογιστή, έναν μικρομεσαίο επιχειρηματία, έναν αγρότη ή έναν ηλικιωμένο πολίτη, η πρόσβαση στη φορολογική διοίκηση δεν είναι μια αφηρημένη διοικητική διαδικασία. Είναι ζήτημα χρόνου, κόστους και ουσιαστικής εξυπηρέτησης.
Ασφαλώς, δεν χρειάζεται κάθε διοικητική λειτουργία να ασκείται σε κάθε πόλη. Υπάρχουν διαδικασίες που μπορούν να οργανωθούν αποτελεσματικότερα κεντρικά ή να ολοκληρώνονται αποκλειστικά ψηφιακά. Όμως η πραγματική επιτυχία μιας μεταρρύθμισης δεν μετριέται από τον αριθμό των υπηρεσιών που συγχωνεύονται, αλλά από την ποιότητα της εξυπηρέτησης που τελικά προσφέρεται.
Ένα κράτος μπορεί να είναι ψηφιακά προηγμένο και ταυτόχρονα διοικητικά αποκεντρωμένο. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Γι’ αυτό και η συζήτηση για τις ΔΟΥ Αγρινίου και Μεσολογγίου πρέπει να γίνει με συγκεκριμένα κριτήρια. Ποιες αρμοδιότητες προβλέπεται να μεταφερθούν; Πώς θα εξυπηρετούνται οι φορολογούμενοι που χρειάζονται εξειδικευμένη υποστήριξη; Ποιο θα είναι το πραγματικό κόστος για τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες της περιοχής; Έχει αξιολογηθεί η επίπτωση στην τοπική οικονομία;
Αυτά είναι ερωτήματα που απαιτούν σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Η Αιτωλοακαρνανία, ο μεγαλύτερος σε έκταση νομός της χώρας, αντιμετωπίζει ήδη σοβαρές προκλήσεις στην πρόσβαση σε υποδομές, υπηρεσίες και οικονομικές ευκαιρίες. Η περαιτέρω συγκέντρωση διοικητικών λειτουργιών σε μεγαλύτερα αστικά κέντρα κινδυνεύει να ενισχύσει αυτές τις ανισότητες.
Μιλάμε διαρκώς για την ανάγκη να συγκρατήσουμε τους νέους στον τόπο μας, να στηρίξουμε την παραγωγή και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις περιφερειακής ανάπτυξης. Δεν μπορούμε, όμως, να επιδιώκουμε την αποκέντρωση της οικονομικής δραστηριότητας και ταυτόχρονα να αποδεχόμαστε χωρίς αξιολόγηση τη συγκέντρωση κρίσιμων δημόσιων λειτουργιών.
Χρειαζόμαστε μια διαφορετική προσέγγιση: ισχυρές ψηφιακές υποδομές, ουσιαστική τοπική παρουσία, επαρκώς στελεχωμένες υπηρεσίες και δυνατότητα προσωπικής εξυπηρέτησης όπου πραγματικά απαιτείται. Με δημοσιοποίηση των σχεδιαζόμενων αλλαγών και αξιολόγηση των συνεπειών τους πριν από την εφαρμογή τους.
Η διεκδίκηση για τη διατήρηση και ενίσχυση ουσιαστικών φορολογικών υπηρεσιών στο Αγρίνιο και στο Μεσολόγγι είναι δίκαιη και πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα.
Γιατί το πραγματικά σύγχρονο κράτος δεν είναι εκείνο που απλώς ψηφιοποιεί τις διαδικασίες του. Είναι εκείνο που αξιοποιεί την τεχνολογία ώστε κανένας πολίτης και καμία περιοχή να μη μένουν πίσω.
.jpg)
